پروانۀ عاصی
هر وقت حس می کنم دیگر او ن رو ندارم تنها می تونم اینجا درد دلم رو بیرون بریزم!
پاورچین بیا؛
با لبخندی پر فریاد،
بوسه بوسه در پیکرم ذوب شو
و عظمتِ هی هایِ حس و هوس را
به تصویر بکش.
پاورچین بیا؛
با اناری در دست،
دانه دانه بخورانم تا
هرم داغ ِ دل را با آنها فرو نشانم.
پاورچین بیا؛
با دستانی تسخیری و خونسرد
ذره ذره فرو شو در قلبم،
و از پرواز هولناک پروانه های عاصی ِ شعر و غزل
در این قفس شوری به پا کن.
<بهروز>
+ نوشته شده در سه شنبه پنجم شهریور ۱۳۸۷ ساعت 22:46 توسط هومن خانی پور <<بهروز>>